Perfect Stranger ♀ ♂
Mensfiguren gehaakt van mensenhaar.
Lengte man: 2,30 mtr. , vrouw: 2,20 mtr.
Dit werk is ontstaan vanuit het besef dat ik altijd met mensenhaar werk en dat elke haar DNA (genen) van het individu draagt.
Mijn ‘Perfect Stranger’ is ontstaan vanuit een compulatie van ontelbaar veel genen.
De titel ‘Perfect Stranger’ is voor mij dualistisch. Het stelt direct de vraag in hoeverre het manipuleren met DNA en genen ethisch
verantwoord is, zowel op medisch - als op esthetisch niveau.
Steeds meer mensen streven een algemeen schoonheids ideaal na (voor mij is dit het barbie-syndroom). In hoeverre hebben we behoefte aan de ‘perfecte mens’? Geeft al het ‘goede’wel de bevrediging die wij zoeken? Of wordt de nieuwe mens van zo’n gemiddeldheid, dat eigenheid van het individu weer gewaardeerd zal worden, ondanks alle bijhorende tekortkomingen.
Zijn de ‘Perfect Strangers’ de hedendaagse Adam & Eva? Dienen zij als een nieuw begin of geloof?
Voor mij zijn de ‘Perfect Stranger’niet aantrekkelijk en levensvatbaar.

Figures crochet with human hair.
This work has its origen from the notion that I always work with human hair and that every hair carries the genes (DNA) of each individual. My ‘Perfect Stranger’ has arisen from a compilation of uncountable many genes.
The title ‘Perfect Stranger’ is dualistic.
It revers directly to the question if manipulating with DNA and genes is justified aesthetically, both at medical - and beauty level. More and more people aim for general beauty ideals (witch I call the barbie-syndroom).
Do we need the perfect human? Does ‘perfection’ satisfy our needs? Or will the ‘new human’ be so average, we start to revalue the singulatity of the individual, inspite of all additional shortcomings.
For me the ‘Perfect Stranger’ isn’t attractive nor viable.